Hiç umutlarınızın bittiğini sandığınız
"Bitti, hiç daha kötüsü olmamıştı"
dediğiniz zamanlarınız oldu mu?
Ya da "bittim, mahvoldum" dediğiniz?
İçininiz sonsuz acıdığı, elinizin kolunuzun bağlı olduğu zamanlar?
Damağınızda acımsı bir tadın hiç geçmediğini;
yüreğinizdeki o mengenenin de
canınızı sıktıkça sıktığını hiç hissettiniz mi?
Yalnızsınızdır.
Savunmasızsınızdır.
Yorgunsunuzdur.
Anlata...maz, anlayamazsınız da. Gözünüzde bir damla yaş, her an hazırdır akmaya. Sebepli yada sebepsiz. Soğuktur elleriniz, belki ısıtacak bir elin olmamasından.
Çirkinsinizdir kendinizce. Aynalara da küs..
Gözlerinizdeki pırıltılar yok oldu, yok olacak gibidir...
Çaresizsinizdir. Sebep çokturaslında. Ya parasızsınızdır, ya terkedilmiş, ya hasta.
Aslında yüzlerce ya da’dır sizi bu hale getiren.
Ne zaman geçecek bilmezsiniz.
"Umut garibin ekmeği" umarda umarsınız. Bazı şeyler istersiniz belki. Ancak..
Ya çaba?
Oysa hiç gördünüz mü, kim bilir kaç gün olmuş dalından koparılmış kasımpatlarını? Hala dimdik, hala ayakta, hala pırıl pırıl. Koparılmaya inat solmamaya kararlı. Direnmeyi öğrenmiş, bu doğasıymış gibi olan kasımpatıları..
Ama aklımız hep güllerdedir, hep lalelerde.. Solmak, kurumak çok kolay. Oysa dimdik ayakta durabilmek değil mi önemli olan, yılmamak zorluklardan. Güçlüklere göğüs gererek..
Hayallerden, umutlardan vazgeçmemek asıl olan.
Ne dersiniz denemeye var mısınız kasımpatı olmayı?
Herşeye rağmen, herşeye inat. Durmadan, yıkılmadan yazmayı denediniz mi..?
" Daha güçlü ve bilinçli olmak için.. "
Tim A. Georgean ( Boğaçhan Nakman )
5 Mart 2010 Cuma
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Değerlendir, yorum yap ki ne olduğumu bileyim. Ya da çaba sarf edeyim. Edeyim ki okunabilecek birşeyler çıksın ortaya. Yaz hadi.