~ Beklenti..

"Gerçekçi ol.. İmkansızı iste.."

Hangi konuda, Che? Gerçekçi olalım hadi birlikte. Sana alışmış, bağımlılık yaptığın insan seni ne kadar sevebilir? "Gerçekçi ol.. O'nu iste?" kolaysa tabi. Birşey söyleyeyim, değil. Uzun uzuna anlatabilirim bunları. Susmadan. Bir sigara yakar ve dumanıyla birlikte, burada saatlerce kendi dumanımda boğulabilirim. Hak ediyorum çünkü, benim yazabilmem için, acı çekmem gerek. Yazabilmem için, birşeylerin olması demek bu..

"İmkansız diye birşey yoktur.."

Ölmemek. Kaçınılmaz son. Kimsenin kandıramayacağı keskin zeka..

Ancak ne var biliyor musun, bazen kandırabileceklerinin yanında, kandıramayacakların gerçekten devede kulak kalıyor. Tüm insanlık, tüm yaradılış önünde diz çökerken, sen ölümün önünde diz çökmek zorunda kalıyorsun, bu gerçekten acı verici. Ne kadar aciz olduğumuza bak. Farkındayım, bu sıralar cesaretlendirici konuşmalar yapamıyor, olabildiğince kolaya kaçmaya çalışıyor olabilirim.. Ancak bu karşımdaki kişiyle alakalı sadece. Değişirse, değişiyorsun..

"Verebileceğin en büyük karar, seni en çok zorlayabilecek karardır.."

Kararlar bazen gerçekten zorlayıcı oluyor insan hayatında. Olağandışı konularda, olağan kararlar vermen gerekebilirken, basit bir tercih için günlerce kendini yok eden bir hal alabiliyorsun kolayca. Beklentiler devreye giriyor da diyebiliriz aslında değil mi? ..

Bütün gün boyunca beklediğin bir telefon olabilir bu, istediğin kişiden görmeyi umduğun ufak bir ilgi kırıntısı belki, belki de herşeyin yoluna girmesi için verdiğin çabalara karşı atılmış minik bir adımdır beklenti dediğin, ya da öyle adlandırdığın şey. Garip, ki sen o kadar uzun bir bekleyiş süreci içinde kendi kendini bitirir ve sürekli birileri tarafından düşünmeye sevk edilirken, o'nun ne yaptığı, kiminle konuştuğu, kimlere ilgi gösterdiği hakkında hiç bir fikrin olmaz. Canını sıkar, keyfini bozar bu durum, uzun lafın kısası. İyi hissetmezsin kendini, yaptığın şeylerden zevk almazsın ve aklına tek bir soru gelir..

"Madem böyle olacaktı.. Neden tekrar.. Neden..?"

Sorduğun bu basit soru, değersiz hayatın boyunca doğru sorulan o nadir sorulardan sadece biridir işte. Ancak, durum o ki hiç bir cevap bulamazsın, hiç bir cevap alamazsın da karşındaki kişiden.. Yeri gelir, seni umursamaz, orada olduğunun bile farkına varmaz belki, belki isteyerek yapar bunu. Ve sen ki, sadece o özlediği zaman değerlisindir o'nun için. Sadece o özlediği, ilgi göstermek istediği zaman oradasındır. Ki, kişinin farkına varmadığı şey ise şu, "Ne olursa olsun, o geri döndüğünde oradasındır..". O'nun gözden kaçırdığı ufak bir kısımdır ve düşünmez bile bunu, düşünmeye gerek duymaz hatta. Küçük birşeydir çünkü bu o'nun için..

Toparlayacak olursam, sen sürekli canını sıkan beklentiler içerisindesindir, ancak durmadan birşeyler için çabalarsın, o "belki" farkına varır diye sürekli denersin, birşeyleri iyiye dönüştürmek için.. Durmadan konuşursun, yeri gelir durmadan savaşırsın, durmadan o'nu düşünürsün belki, durmadan yazarsın ya hani..

"Daha güçlü ve bilinçli olmak için.."

Boğaçhan Nakman~