~ Beklenti..

"Gerçekçi ol.. İmkansızı iste.."

Hangi konuda, Che? Gerçekçi olalım hadi birlikte. Sana alışmış, bağımlılık yaptığın insan seni ne kadar sevebilir? "Gerçekçi ol.. O'nu iste?" kolaysa tabi. Birşey söyleyeyim, değil. Uzun uzuna anlatabilirim bunları. Susmadan. Bir sigara yakar ve dumanıyla birlikte, burada saatlerce kendi dumanımda boğulabilirim. Hak ediyorum çünkü, benim yazabilmem için, acı çekmem gerek. Yazabilmem için, birşeylerin olması demek bu..

"İmkansız diye birşey yoktur.."

Ölmemek. Kaçınılmaz son. Kimsenin kandıramayacağı keskin zeka..

Ancak ne var biliyor musun, bazen kandırabileceklerinin yanında, kandıramayacakların gerçekten devede kulak kalıyor. Tüm insanlık, tüm yaradılış önünde diz çökerken, sen ölümün önünde diz çökmek zorunda kalıyorsun, bu gerçekten acı verici. Ne kadar aciz olduğumuza bak. Farkındayım, bu sıralar cesaretlendirici konuşmalar yapamıyor, olabildiğince kolaya kaçmaya çalışıyor olabilirim.. Ancak bu karşımdaki kişiyle alakalı sadece. Değişirse, değişiyorsun..

"Verebileceğin en büyük karar, seni en çok zorlayabilecek karardır.."

Kararlar bazen gerçekten zorlayıcı oluyor insan hayatında. Olağandışı konularda, olağan kararlar vermen gerekebilirken, basit bir tercih için günlerce kendini yok eden bir hal alabiliyorsun kolayca. Beklentiler devreye giriyor da diyebiliriz aslında değil mi? ..

Bütün gün boyunca beklediğin bir telefon olabilir bu, istediğin kişiden görmeyi umduğun ufak bir ilgi kırıntısı belki, belki de herşeyin yoluna girmesi için verdiğin çabalara karşı atılmış minik bir adımdır beklenti dediğin, ya da öyle adlandırdığın şey. Garip, ki sen o kadar uzun bir bekleyiş süreci içinde kendi kendini bitirir ve sürekli birileri tarafından düşünmeye sevk edilirken, o'nun ne yaptığı, kiminle konuştuğu, kimlere ilgi gösterdiği hakkında hiç bir fikrin olmaz. Canını sıkar, keyfini bozar bu durum, uzun lafın kısası. İyi hissetmezsin kendini, yaptığın şeylerden zevk almazsın ve aklına tek bir soru gelir..

"Madem böyle olacaktı.. Neden tekrar.. Neden..?"

Sorduğun bu basit soru, değersiz hayatın boyunca doğru sorulan o nadir sorulardan sadece biridir işte. Ancak, durum o ki hiç bir cevap bulamazsın, hiç bir cevap alamazsın da karşındaki kişiden.. Yeri gelir, seni umursamaz, orada olduğunun bile farkına varmaz belki, belki isteyerek yapar bunu. Ve sen ki, sadece o özlediği zaman değerlisindir o'nun için. Sadece o özlediği, ilgi göstermek istediği zaman oradasındır. Ki, kişinin farkına varmadığı şey ise şu, "Ne olursa olsun, o geri döndüğünde oradasındır..". O'nun gözden kaçırdığı ufak bir kısımdır ve düşünmez bile bunu, düşünmeye gerek duymaz hatta. Küçük birşeydir çünkü bu o'nun için..

Toparlayacak olursam, sen sürekli canını sıkan beklentiler içerisindesindir, ancak durmadan birşeyler için çabalarsın, o "belki" farkına varır diye sürekli denersin, birşeyleri iyiye dönüştürmek için.. Durmadan konuşursun, yeri gelir durmadan savaşırsın, durmadan o'nu düşünürsün belki, durmadan yazarsın ya hani..

"Daha güçlü ve bilinçli olmak için.."

Boğaçhan Nakman~

~ Merhaba.. Tekrar..

"Herkese bir açıklama borçluyum, çünkü saklayacak hiç birşeyim yok.."

Evet.. Susarak bir yere varamayacağını, ne olursa olsun asla da susmaman gerektiğini anlatacağım bu yazıyla.. Ne olursa olsun. Yaşanılan onca şeye rağmen, insanları tanıyamayacağını söylüyorum sana, evet.

Düşün biraz, tüm hayatını, yaşadıklarını belki yaşayacaklarını, yaşaman ya da yaşamaman gerekenleri.. Hak ettiklerini, etmediklerini, söylemen gerekenleri, söyleyemeyeceklerini.. Sana tek bir hikaye anlatacağım bugün, eğer yeteri kadar sabırlıysan. Onca şey yaşadım, hayatımı tekrar düşününce, yaşadıklarımda büyük hatalar buldum, zaafım olan ve gerçekten bana yararlı olmayacak yanlış şeyleri tercih ettiğimi anladım. Bugün yaptığım, bütün bunlarla yüzleşmek. Saçma ve pek konusu olmayan bir yazı bu. Sadece tekrardan merhaba demek istedim, buraya döndüğüm için. Belki çoğu insan okumayacak bile, içinde bulunduğum karamsar karakterin farkına bile varmayacaklar, evet. Ancak sen.. Sen hepsini biliyor olacaksın önündeki birkaç dakikanın sonunda..

"Uzun bir yola çık.. Sonunda yeni bir hayat seni bekliyor olacak.."

Tabi, vazgeçmemek zorundasın hayatından, nasıl hatalar yaparsan yap, ne söylersen söyle, ne düşünürsen düşün. O ringe çıktığında, geri dönemeyeceğinin verdiği farkındalıkla vazgeçmeyeceksin. İnsanlar ne düşünürse, ne söylerlerse söylesinler. Her zaman tek başına olduğunu da unutmayacaksın ancak. Düşmemek için arkadaşlara, sevgililere ya da ailelere ihtiyacın yok. Ne olursa olsun, ne yaparsan yap her zaman yalnız kalacaksın. Bu söylediğim kesinlikle karamsarlığımın bir göstergesi değil, düşün. Sesinin çıkmadığı, yetmediği yerlerde kendi kendine konuşacaksın, gücünün yetmediği yerde, gücü içinde bulacaksın, bunları başkalarıyla yapamayacaksın.. O yüzden teksin, o yüzden sen sana yetersin. Bu söylemek istediğim. Farkındalığına vardığım sayılı şeylerden biri bu da. Kendimi buraya vermek benim için gerçekten kolay değil çünkü. Yapabileceğim, elimden birşey gelmediği zaman, herşeyi insanların yüzüne söyleyebilmek için burada oluyorum. Bahsedeceğim küçük hikayeye geleyim..

Aslına bakarsan, anlatacağım bir hikaye yok senin için. Sadece sana iki farklı yolda bazı şeyler açıklayacağım. Birincisi olabildiğine basit; "Eğer, bütün bu yazıyı, o hikayeden ders çıkarmak için okuduysan, tam anlamıyla çaresiz ve aciz bir durumdasın..". Tabi, ikinci olarak da şunu söyleyebilirim; "Eğer, sadece devam edecek cesareti kendinde bulup, bana değer verdiğin için buradaysan, seni takdir ettiğimi söyleyebilirim..". Özellikle, seni kutlarım. Tekrar bu yazıyla aranıza döndüğüm anda, bu zevki benimle paylaşıyorsan, bütün yazacaklarım senin için olsun, nice uzun yıllara adım atacağız seninle..

Ancak, tek önemli olan bu değil, aslen en önemli olan da bazen herşeye tekrar başlamaktır ya, hiç susmadan insanlarla konuşarak anlaşmaya çalışmak, onları tanımak.. Ne olursa olsun vazgeçmemek, durmadan yazmak hani..

"Daha güçlü ve bilinçli olmak için.."

Boğaçhan Nakman~