Yalnız bir sevgililer günü,
Sevdiğimin ellerini tutamazken,
Onun gözlerinin içine bakarak,
Seni seviyorum diyememek.
Özlemek ölesiye,
Sevgin içimde gitgide büyürken,
Kendim için bile yer kalmamışken kalbimde,
Seni seviyorum diyememek.
Ölüm ile hayat arasında,
O ince çizginin üzerinde,
Yürümek sensiz,
Ve seni seviyorum diyememek..
Hayatımda ilk defa böyle anlamlı ve özel dizeler yazıyorum. İlk defa aşkı tatmam bana bunları yaptıran. İlk defa yalnız geçiriyorum bir sevgililer gününü. İlk defa durgunum ve değişmenin amansız acısını yaşıyorum. Ölmek çok kolay geliyor. Ama onu bu lanet olası hayatta yalnız bırakmaya içim el vermiyor. Bu acımasız hayatta onu korumasız bırakmak. Berbat bir düşünce..
Kısacık bir yazı olacak. Buradan, sevgililer gününde, hayatımın en değerli varlığına, bu blogu takip eden herkesin önünde şunları söylüyorum.
" Tekrar benim olur musun? Tekrar hayatıma anlam katıp, beni mutlu eder misin? Seni üzmüş olmama rağmen, beni tekrar kalbine kabul eder misin.. Tatlıcık? "
Bir cevap verir misin bana? Birlikte aşmak için zorlukları.. Bir cevap verir misin bana?
" Daha güçlü ve bilinçli olmak için.. "
Tim A. Georgean ( Boğaçhan Nakman )
NOT: Sevgililer gününde yazılması gereken bir yazıydı, sistemde hata olduğu için bugüne kayıt olmuş. Özür dilerim..
14 Şubat 2010 Pazar
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Değerlendir, yorum yap ki ne olduğumu bileyim. Ya da çaba sarf edeyim. Edeyim ki okunabilecek birşeyler çıksın ortaya. Yaz hadi.